قوله : المتحقق بغيبوبة الحشفه : مقصود از [ حشفه ] ختنه‌گاه مىباشد . قوله : او قدرها من مقطوعها : ضميرهاى مؤنث به حشفه راجع مىباشند يعنى و كسى كه حشفه‌اش قطع شده اگر از بقيه نرينه به مقدار حشفه ادخال نمايد غسل و مهر بذمّه‌اش ثابت و مستقرّ ميگردد . قوله : و ضابطه : يعنى و ضابطه وطى . قوله : ارخاء الستر على وجه ينتفى معه المانع : كلمه [ ارخاء ] به معناى سست و شل نمودن در اينجا مقصود عقب زدن و برداشتن مانع و حجاب است و ضمير در [ معه ] به ارخاء راجعست . قوله : ففى بعضها انّ وجوبه اجمع متوقف على الدخول : ضمير در [ بعضها ] به اخبار و در [ وجوبه ] به مهر عود مىكند . مؤلف گويد : از جمله اين اخبار حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 67 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از احمد بن محمد از ابن فضّال از يونس بن يعقوب قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السلام عن رجل تزوّج امرأة فاغلق بابا و ارخى سترا و لمس و قبل ثمّ طلّقها أيوجب عليه الصداق ؟ قال : لا يوجب الصداق الا الوقاع . قوله : و فى آخر بالخلوة : مانند روايتى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 67 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب از على بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى